Θέματα
+ Πολιτιστικά
+ Μουσική
+ Θέατρο-Χορός
+ Κινηματογράφος
+ Εικαστικά
+ Λογοτεχνία
+ Φωτογραφία
- Συνεντεύξεις
Συνεντεύξεις

  

Συνέντευξη με τον Δρ. Arto Penttinen

Διευθυντή του Σουηδικού Ινστιτούτου Αθηνών

     

   

 Συνέντευξη των ΤΟΤΟ

  

 

 

   

       

     Εσείς και η Ευρώπη

     

 

    Η Ημέρα της Ευρώπης

     

  

    Πρόγραμμα Εκπαίδευσης

     Πολιτισμού και Νεολαίας

    

         

           

 

 

 

 

 

Συνέντευξη του Παντελή Θαλασσινού

   ΑΡΧΕΙΟ

Συνέντευξη του Παντελή Θαλασσινού

Στη Μαρία Νώτη

Δεν υπάρχει καλύτερος πρόλογος για τη συνέντευξη του Παντελή Θαλασσινού από τους στίχους ενός από τα τραγούδια που θα συμπεριλάβει στην επόμενη δισκογραφική του δουλειά. Έχουμε τη τιμή να είμαστε από τους πρώτους που θα το ακούσουμε, όπως επίσης έχουμε τη τιμή και την ευχαρίστηση να μοιραστούμε τις ιδέες και τα «μυστικά» του καλλιτέχνη που συνηθίζει να μας ξαφνιάζει και να μας μαγεύει χρόνια τώρα, με το πηγαίο του ταλέντο και με τα τραγούδια του, που αποτελούν για όλους μας «τροφή» για τις αισθήσεις μας και έχουν τη δύναμη να μας μας κάνουν να ονειρευόμαστε σ’ ένα κόσμο που μας το απαγορεύει...

Ο Μάρτης , Μάρτης μίλησε και είπε πως θ’ αργήσει Έχει ακόμα δυο βροχές και μία να χιονίσει Ένα δεντράκι τ’ άκουσε και πήγε να λυγίσει Του είπε να ΄χει υπομονή, το κρύο να νικήσει Ότι αργεί κι ότι στη γη είναι βαθιά κρυμμένο Πάλι στο φως θα βαφτιστεί και θα ΄ρθει ευλογημένο

Παντελή, είναι δύσκολο να δημιουργείς στο μουσικό χώρο που κινείσαι, δηλαδή στον χώρο της έντεχνης και της παραδοσιακής μοσικής;

Καταρχάς να διευκρινίσω ότι δεν γράφω παραδοσιακή μουσική. Από την παραδοσιακή μουσική ξέρω ελάχιστα πράγματα, αλλά επηρεάζομαι από αυτήν. Με βοήθησε πάρα πολύ στις μελωδίες και στους μουσικούς δρόμους. Στο να κάνω μπαλάντες που να βασίζονται σε δρόμους παραδοσιακούς έτσι ώστε να μοιάζουν πολύ «ελληνικά» τα τραγούδια μου. Τώρα αν βρίσκομαι στον έντεχνο χώρο, δεν ξέρω… Προσπαθώ να μην βάζω ταμπέλες, έντεχνο και καλό τραγούδι… Απλά πιστεύω ότι το καλό τραγούδι είναι και εμπορικό και γι’ αυτό έχω απλουστεύσει και απλοποιήσει τους όρους εμπορικό και μη εμπορικό τραγούδι. Δηλαδή έχω απλοποιήσει τους όρους ως προς το εξής: Κάποιος όταν γράφει ένα τραγούδι έχει στο νου του αν θα πουλήσει ή όχι και για ποιον το γράφει. Βασικό όμως είναι, να γράφεις για τον εαυτό σου, να σου αρέσει αυτό που γράφεις και από κει και πέρα να μεγαλώσεις την παρέα που αρέσουν τα τραγούδια σου. Πιστεύω πως αν αρέσει κάτι σε σένα και είσαι ενταγμένος μέσα στο σύνολο και είσαι ακροατής σαν όλο το σύνολο, θα αρέσεις και σ’ όλο τον κόσμο. Τώρα, αν προτιμάς τα τραγούδια «μηνύματα» απλά για να περνάει η ώρα, αυτό είναι θέμα επιπέδου και αισθητικής.

Οι κατηγορίες όμως υπάρχουν.. Δηλαδή έντεχνο, λαϊκό, παραδοσιακό κ.λ.π.;

Οι κατηγορίες ως είδη μουσικής υπάρχουν. Απλά εγώ δεν θέλω να ξεχωρίζω το τραγούδι σε έντεχνο και μη έντεχνο. Όποιος γράφει σοβαρό τραγούδι, αυτό είναι και έντεχνο τραγούδι. Δηλαδή, ασχολείται σοβαρά με την μουσική και δεν την έχει ως μέσο δικής του προβολής. Πως εξηγείς όμως το γεγονός ότι αυτή η μουσική για την οποία μόλις μιλήσαμε, έχει απήχηση στο μεγαλύτερο ίσως ποσοστό, του μουσικόφιλου κοινού; Πιστεύω ότι αυτοί που κάνουν αυτή τη μουσική, στηρίζονται στην ανάγκη του κόσμου να «ξεσκάσει», στο ότι δεν έχει τον ανάλογο χρόνο να αφιερωθεί σοβαρά στη μουσική, δηλαδή να ακούσει σοβαρή μουσική. Στη σημερινή εποχή, πολιτισμός είναι ο ελεύθερος χρόνος μας. Είναι η πολυτέλεια του να διαβάσεις ένα βιβλίο, να ακούσεις μουσική ή ακόμα και να καθήσεις να σκεφτείς, σύμφωνα και με ανατολικές φιλοσοφίες. Αλοίμονο αν σκεφτούμε ότι ο πολιτισμός μας είναι μόνο αυτά που κυκλοφορούν και «πουλάνε». Υπάρχει έλλειψη μουσικής παιδείας, ίσως; Όχι, δεν υπάρχει έλλειψη μουσικής παιδείας. Απλά υπάρχουν κάποιοι επιτήδειοι οι οποίοι θυσαυρίζουν μέσα από τα τραγούδια, μέσα από τα media,μέσα από τη τηλεόραση, τα βιβλία, τα περιοδικά. Αυτοί είναι οι επιτήδειοι που νομίζουν ότι είναι έξυπνοι, δεν είναι όμως.

Η πειρατεία σκοτώνει τη μουσική ή οι δισκογραφικές;

Η εξέλιξη, η τεχνολογία ίσως. Τη μουσική όμως που παίζεται ζωντανά, δεν μπορεί να τη σκοτώσει κανένας. Αυτό είναι σαφές. Βγες και κάνε συναυλίες, κανείς δε θα σε «σκοτώσει». Οι τραγουδιστές δε θίγονται άμεσα από την πειρατεία. Το ποσοστό που χάνουν είναι μικρό. Γίνονται γνωστοί έτσι κι αλλιώς. Οι δημιουργοί θίγονται. Ο σκοπός είναι, να γίνει συνείδηση στον κόσμο ότι αυτοί που δημιουργούν τραγούδια θα πάψουν να υπάρχουν κάποια στιγμή ή δεν θα δίνουν τα τραγούδια τους, γιατί δεν τους σέβεται κανένας. Επίσης θεωρώ ότι η πολιτεία είναι συνεργός αυτής της κατάστασης, γιατί η αδιαφορία είναι συνέργεια.

 

                            Παντελής Θαλασσινός - Μαρία Νώτη

Όταν ξεκίνησες τη δική σου προσωπική πορεία μετά τους «Λαθρεπιβάτες», είχες κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό σου και αυτό και ακολούθησες;

Όχι. Μετά τους «Λαθρεπιβάτες» τα είχα σχεδόν παρατήσει…Περισσότερο ίσως λόγω του τρόπου ζωής που ζούσα εδώ στην Αθήνα. Κάποια στιγμή όμως, αποφάσισα να πάω για λίγο καιρό στη Χίο για να ηρεμήσω. Εκεί, από την ανάγκη μου να ασχοληθώ με τη μουσική δημιούργησα με κάποιους φίλους ένα χώρο για να παίζουμε μουσική. Τότε ήταν που αποφάσισα να κάνω δίσκο γιατί είχα γράψει τραγούδια. Ένα δίσκο, στον οποίο θα συμπεριελάμβανα τα τραγούδια που πραγματικά μου άρεσαν. Μέχρι τότε όλοι με ήξεραν ένα τραγουδιστή ενός συγκροτήματος που τραγουδούσε ροκ, ποπ, μπαλάντες. Ήθελα όμως να κάνω κάτι άλλο. Κάτι που πραγματικά μου άρεσε. Τα τραγούδια που έγραφα όταν έπαιρνα την κιθάρα μου. Αυτό κι έκανα. Κάποια στιγμή πήγα τα τραγούδια μου στην εταιρία με την οποία είχα συμβόλαιο, αλλά τα είχα παρατήσει και από τότε άρχισε το «κακό». Κακό; Ναι γιατί έχασα την ησυχία μου…(Γέλια). Ας μην είμαι αχάριστος, όμως. Το καλό -(παύλα) κακό.

Πως ήταν η εποχή όταν ήσουν στους «Λαθρεπιβάτες»;

Για μας ήταν όλα πολύ εύκολα, γιατί στον πρώτο δίσκο που παρουσιάσαμε με τον Γιάννη Νικολάου τότε, πιστεύω ότι είχαμε καλό υλικό. Πήγαμε την κασέτα στην εταιρία, και την επόμενη μέρα μας πήραν τηλέφωνο για να κάνουμε δίσκο. Δεν συναντήσαμε ιδιαίτερες δυσκολίες. Η μόνες δυσκολίες ήταν, ότι τότε δούλευα σε δύο δουλειές και ότι δεν υπήρχαν πολλά μαγαζιά στα οποία θα μπορούσαμε να εμφανιστούμε. Υπάρχαν βέβαια προτάσεις από κάποια μαγαζιά, τα οποία μάλιστα μας έδιναν μεγάλα μεροκάματα, αλλά δεν ήταν αυτό που εμείς πραγματικά θέλαμε. Είχαμε τις άμυνές μας γι’ αυτό που κάναμε. Δεν δεχτήκαμε τα μεγάλα μεροκάματα και τις μεγάλες πίστες. Εμείς θέλαμε να συνεχίσουμε αυτό που κάναμε, να γράφουμε ωραία τραγούδια και να είμαστε αποστασιοποιημένοι από αυτό το σύστημα που σε θέλει να «γυαλίζεις» μόνο και να είσαι στο προσκήνιο με λάθος τρόπο. Εμείς θέλαμε τους «χώρους» μας. Πολλές φορές δεν βρίσκαμε δουλειά και πεινούσαμε κιόλας. Οι «Λαθρεπιβάτες» «διαλύθηκαν», όταν είμασταν ψηλά, όταν ακόμα πουλούσαμε πολλούς δίσκους, από την ανάγκη του καθενός μας να κάνει αυτό που πραγματικά ήθελε.

Υπάρχει «συνταγή» για να πετύχεις στο μουσικό χώρο που κινείσαι;

Δεν υπάρχει. Ψάχνοντας πας σ΄αυτό το χώρο. Όπως και στη ζωή μας. Αν ήταν δυνατόν να ξέρεις ποιο τραγούδι θα έγραφες αύριο, θα το είχες γράψει.

Περίμενες να φτάσεις τόσο ψηλά, να σημειώσεις την επιτυχία που έχεις σήμερα;

Ίσως να είχα φτάσει και ψηλότερα, αλλά έχω αρνηθεί πολλά πράγματα. Αρνούμαι να πάω στο μικρό της Επιδαύρου, στο Μέγαρο Μουσικής, στο Φεστιβάλ Αθηνών.

Γιατί;

Γιατί δε νιώθω έτοιμος και γιατί κατά κάποιο τρόπο δεν συμφωνώ με το λόγο ύπαρξης αυτών των χώρων και με τον τρόπο που τα παρουσιάζουν. Πιστεύω ότι ο πολιτισμός δεν χαλιναγωγείται και κακώς για μένα ελέγχεται από την πολιτεία. Τι επιδιώκεις να προσφέρεις στον κόσμο με τα τραγούδια που Τα τραγούδια μου τα κάνω στην ουσία πιο πολύ για μένα και για την παρέα μου. Από κει και πέρα νιώθω ότι μεγαλώνει η παρέα μου, ότι αρέσουν σε κόσμο. Βέβαια νιώθω και την ευθύνη μετά, να κάνω καλά τραγούδια, αλλά αυτό είναι και λίγο ανασταλτικό για τη δουλειά ενός καλλιτέχνη, διότι έχει το άγχος και την ευθύνη να κάνει καλά τραγούδια. Ένας καλλιτέχνης όμως δεν πρέπει να έχει άγχος και πίεση όταν γράφει. Καλά τραγούδια λοιπόν, επιδιώκω να δώσω στον κόσμο. Και λίγες και καλές εμφανίσεις για να μην σε βαριέται ο κόσμος. Όταν εμφανίζεσαι πολύ συχνά, ο κόσμος θα σε «ανακυκλώσει», θα σε βαρεθεί.

Θα ήθελες να σε θυμούνται, ακόμα και όταν σταματήσεις να δημιουργείς;

Υστεροφημία μου φαίνεται αυτό. Όταν έχεις παιδιά θέλεις να είναι περήφανα για σένα, όταν φύγεις εσύ. Αλλά δεν ξέρω αν είναι κι αυτό σωστό. Πιστεύω ότι πρέπει να σε θυμούνται, ότι ήσουν καλός άνθρωπος. Εξάλλου τα τραγούδια με τις εποχές ανακυκλώνονται. Δεν είμαι Τσιτσάνης ή Χατζιδάκις. Απλά νομίζω ότι έναι ωραίο να δημιουργείς κάτι το οποίο το σέβεσαι πρώτα απ’ όλα εσύ και μετά όλοι οι άλλοι. Θέλω εδώ να πω, ότι εγώ δεν πρόκειται να αποποιηθώ κάποιο από τα τραγούδια μου. Αν δεν θέλεις να επωμιστείς κάποιες ευθύνες καλύτερα να μην ξεκινάς να γράφεις ένα τραγούδι. Αυτό που αφήνεις πίσω σου, αποτελεί αποσκευή ή λάφυρο στη ζωή. Όταν τα τραγούδια σου «φύγουν» από σένα, άσχετα αν τα κάνεις πρώτα απ’ όλα για σένα, δεν σου ανήκουν πλέον. Ανήκουν στον κόσμο. Είναι προς «δημόσια χρήση». Γι’ αυτό και όταν μου ζητούν κάποιο τραγούδι να το βάλουν σε κάποια συλλογή, το δίνω με μεγάλη μου ευχαρίστηση.

Πώς νιώθεις που τα τραγούδια σου παίζονται σε διάφορους μουσικούς χώρους;

Δεν φαντάζεσαι πόσο χαίρομαι όταν ακούσω να παίζεται ένα τραγούδι μου σ’ ένα πανηγύρι στη Χίο. Είναι μεγάλη τιμή γιαμένα. Και δεν μ’ ενοχλεί καθόλου όπου κι αν παίζονται. Δεν τα έχω για «μουσειακό» είδος. Τα τραγούδια γράφονται για να τραγουδιούνται, για να προβληματίζουν, για διασκεδάζουν μ’ αυτά, , για να κλαίνε, για να γελούν.

          Παντελής Θαλασσινός

Ποιες είναι πηγές έμπνευσής σου;

Πρώτα απ’ όλα οι στίχοι των στιχουργών με τους οποίους συνεργάζομαι. Με εμπνέουν στο να γράψω κάποιες μελωδίες, μπορεί και διαφορετικές από αυτές που έχω ήδη γράψει. Γιατί πολλές φορές επαναλαμβάνεσαι. Πηγαίνεις στα ίδια «μοτίβα». Όταν όμως διαβάσεις ένα στίχο που θα σε συγκινήσει, μπορεί να σε πάει μουσικά, κάπου που δεν έχεις ξαναπάει. Να σε ταξιδέψει αλλού. Επίσης εμπνέομαι και από πολύ καλές συναυλίες. Από πολύ καλούς μουσικούς που μπορεί να τους ακούσω και να τους «ζηλέψω».

Υπάρχουν συγκεκριμένα βήματα που ακολουθείς για να γράψεις ένα τραγούδι;

Διαβάζω τους στίχους και τους κάνω τραγούδια. Είμαι υπέρ του λόγου. Πιστεύω πως ο στίχος πρέπει να μεταφέρει κάποιο μήνυμα. Πρέπει το τραγούδι να «κουβαλάει» ένα ωραίο μήνυμα και πιστεύω ότι το μεγαλύτερο ποσοστό του κόσμου ακούει τον στίχο πιο πολύ και μετά μουσική. Είμαστε λαός που έχει ποικιλία στη γλώσσα και ενδιαφερόμαστε πολύ για το στίχο.

Πες μας λίγα λόγια για τα παιδικά σου χρόνια.

Γεννήθηκα στον Πειραιά, αλλά δύο χρονών πήγα στη Χίο. Αυτό το θεωρώ προνόμιο. Θεωρώ πολύ τυχερά τα παιδιά που μεγαλώνουν στην επαρχία. Ο πατέρας μου ήταν ναυτικός, αλλά παρόλο που έλειπε μεγάλωσα πολύ καλά. Με την μουσική άρχισα ν’ ασχολούμαι από μικρός παίζοντας κιθάρα, την οποία την είχε φέρει ο πατέρας μου από την Αθήνα. Με παρότρυνε σε ότι είχε σχέση με τη μουσική, γιατί του άρεσε πάρα πολύ. Αργότερα σε κάποια ταξίδια του μου έφερε ηλεκτρική κιθάρα και ενισχυτές από το εξωτερικό.

Πως είναι να κάνεις τον γύρο του κόσμου;

Ανάλογα σε ποια ηλικία τον κάνεις. Θα εκτιμήσεις διαφορετικά πράγματα στα μέρη που θα επισκεφτείς, αν τα επισκεφτείς σε διαφορετικές ηλικίες. Για μένα αυτό το ταξίδι ήταν σαν να πρωταγωνιστούσα σε κάποια ταινία. Σε έχει ενοχλήσει ποτέ που είσαι γνωστός στον κόσμο; Μερικές φορές ναι. Όταν δεν έχω καλή διάθεση. Άλλες φορές με κολακεύει. Περιέγραψέ μου μία συνηθισμένη σου μέρα. Θα σου πω τι έκανα σήμερα. Έβγαλα το σκύλο μου βόλτα, πλήρωσα λογαριασμούς, ασχολήθηκα με τον κήπο του σπιτιού, κλάδεψα τη λεμονιά, αργότερα θα δω τον αγώνα της ΑΕΚ και το βράδυ θα καθήσω στο στούντιό μου και θα ασχοληθώ με τα τραγούδια μου.

Ξεχωρίζεις κάποια δισκογραφική σου δουλειά;

Η αγαπημένη μου δουλειά είναι «Τα Αστρανάματα» γιατί μ’αυτή, ένιωσα ότιστέκομαι στα πόδια μου. Μπόρεσα να βρεθώ μέσα στο στούντιο και να γράψω, γιατί θεωρούσα πολύ σημαντικό να μπορώ να γράψω μέσα σ’ ένα στούντιο. Επίσης αυτή, ήταν και η πρώτη μου ενορχηστρωτική απόπειρα και επειδή πήγε καλά ο δίσκος τη θεωρώ επιτυχιμένη. Το αποτέλεσμα ακόμα μου αρέσει.

Θα ήθελες να κάνεις κάτι διαφορετικό, πάνω στη μουσική πάντα, που δεν έχεις κάνει μέχρι σήμερα;

Δεν ξέρω. Για ότι αισθάνομαι έτοιμος το επιχειρώ. Θα ήθελα ίσως να τραγουδήσω για μια σεζόν μόνο με την κιθάρα μου, τραγούδια άλλων. Όχι δικά μου.

                         

                           Σημαντικά ευρήματα από το ναυάγιο Μέντωρ

 

Υποβρύχια αρχαιολογική έρευνα στο ιστορικό ναυάγιο «ΜΕΝΤΩΡ» στα νοτιοανατολικά Κύθηρα κοντά στον Αυλέμονα ,που διενεργήθηκε από κλιμάκιο της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων υπό τη διεύθυνση του καταδυόμενου αρχαιολόγου Δρ. Δημ. Κουρκουμέλη, έφερε στο φως σημαντικά ευρήματα. Το πλοίο, που ως γνωστό μετέφερε τα γλυπτά του Παρθενώνα στην Αγγλία, μέσω Μάλτας βυθίσθηκε στην είσοδο του λιμένα του Αυλέμονα στα νοτιοδυτικά Κύθηρα, το Σεπτέμβριο του 1802. Παλαιότερα είχαν γίνει έρευνες στο συγκεκριμένο πλοίο τόσο από τον Πλοίαρχο Κουστώ (1975), το Ινστιτούτο Εναλίων Αρχαιολογικών Ερευνών (1980) αλλά και την Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων (2009) και σε καμία από αυτές αλλά ούτε και στη φετινή εντοπίσθηκαν θραύσματα μαρμάρων ή γλυπτών. Η φετινή έρευνα επικεντρώθηκε στη περιοχή της πρύμνης του.

 

 

 

 

               Μυκηναϊκό Νεκροταφείο εντοπίστηκε στο Λεωνίδιο

 

Μυκηναϊκό Νεκροταφείο άγνωστο στην έρευνα εντοπίστηκε δέκα χιλιόμετρα βορειoδυτικά του Λεωνιδίου, πλησίον του χωριού Βασκίνα, στη θέση «Σοχά», μετά από έντονες βροχοπτώσεις, από τη ΛΘ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.  Ακολούθησε σωστική ανασκαφή, με την υποστήριξη του Δήμου Νότιας Κυνουρίας, η οποία έφερε στο φως πέντε κιβωτιόσχημους τάφους. Οι εν λόγω τάφοι είχαν δεχτεί περισσότερους του ενός νεκρούς. Μεταξύ των κτερισμάτων ξεχωρίζουν πήλινα συμποτικά αγγεία, λίθινα σφοντύλια και χάλκινη περόνη. Τα ευρήματα τοποθετούνται χρονολογικά στον 14ο αι. π.Χ. .

 

 

 

 

 

    

     

      

               Bar  ΚΟΜΗΣ

     

 

             Cafe Voulis 

 

 

Μουσείο Ακρόπολης

 

 

  Τελευταία  Νέα

 

Αρχιτεκτονικός Διαγωνισμός

         για το Μουσείο

       Εναλίων  Αρχ/των

 

      Ψηφιακές Συλλογές

 

 

 

 

        

 

Copyright © epolitismos.gr 2005