Θέματα
+ Πολιτιστικά
+ Μουσική
+ Θέατρο-Χορός
+ Κινηματογράφος
+ Εικαστικά
+ Λογοτεχνία
+ Φωτογραφία
- Συνεντεύξεις
Συνεντεύξεις

  

Συνέντευξη με τον Δρ. Arto Penttinen

Διευθυντή του Σουηδικού Ινστιτούτου Αθηνών

     

   

 Συνέντευξη των ΤΟΤΟ

  

 

 

   

       

     Εσείς και η Ευρώπη

     

 

    Η Ημέρα της Ευρώπης

     

  

    Πρόγραμμα Εκπαίδευσης

     Πολιτισμού και Νεολαίας

    

         

           

 

 

 

 

 

Συνέντευξη του ηθοποιού Χάρη Αττώνη

«Στην Ελλάδα το να καταξιωθείς με «προίκα» την αυτοδυναμία και το ταλέντο σου, και μόνο, είναι μεγάλη μαγκιά».

Ο Χάρης Αττώνης είναι ένας νέος ηθοποιός που την τελευταία σεζόν ερμήνευσε στις παραστάσεις του σκηνοθέτη Γρηγόρη Χατζάκη δύο ήρωες από κλασικά παραμύθια προσαρμοσμένους στην τραγικότητα του σήμερα. Ωστόσο πίσω από τις αθώες ονειροπόλες περσόνες που μπορεί να ερμηνεύσει, κρύβεται ένας ιδιαίτερα προσγειωμένος καλλιτέχνης. Ένας καλλιτέχνης που υπηρετεί την τέχνη του σαν «χόμπι» όπως λέει γιατί ξέρει ότι δεν μπορεί να ζήσει από αυτή αλλά σίγουρα δεν μπορεί και χωρίς αυτή. «Να εξελίσσομαι, να ανακαλύπτω τα όρια μου και να τα ξεπερνώ...»

Χάρης ΑττώνηςΑυτές τις ημέρες ο Χάρης Αττώνης ενώνει τις δυνάμεις του με τις άλλες νεανικές θεατρικές ομάδες στο Θέατρο Χώρα και συμμετέχει στο «Bob Theatre Festival» με την παράσταση «Χάνσελ και Γκρέτελ: Εποχή των Γουρουνιών». Το έργο είναι μια σύγχρονη, αλληγορική διασκευή του γνωστού παραμυθιού όπου τα δύο αδέλφια χάνονται μέσα στη σκληρή πραγματικότητα μιας σκληρής εποχής. Στον «Ε» ο Αττώνης μιλά έξω από τα δόντια. Αναφέρεται στην σύγχρονη ελληνική θεατρική πραγματικότητα, στην «άνιση πίτα» στις ευκαιρίες και χορηγήσεις, στην οικονομική κρίση. Γιατί στην τελική ο ηθοποιός, ως καλλιτέχνης, εάν πρέπει να εκφράζει κάτι είτε είναι επί σκηνής είτε όχι είναι τα σημεία των καιρών του..

Υποδύεστε τον γνωστό ήρωα από το παραμύθι των Γκριμ Χάνσελ. Πόσο διαφορετικός παρουσιάζεται στην εκδοχή αυτή σε κείμενο Διαμαντή Γκιζιώτη;

Τα κύρια συστατικά του αρχικού παραμυθιού, όπως η εγκατάλειψη, η προδοσία, ο κανιβαλισμός και η ανέχεια έχουν διατηρηθεί τονίζοντας την ακρότητα στις ανθρώπινες σχέσεις, που πολλές φορές υπήρχε στα αυθεντικά παραμύθια των Γκριμ, αλλά ο 20ος αιώνας με τη συμβολή του Ντίσνεϊ , έδωσε μια πιο αθώα και ανώδυνη διάσταση. Ο Χάνσελ και η Γκρέτελ είναι τα τραγικά πρόσωπα που μέσα σε δύο μέρες βιώνουν τη σκληρότητα της ζωής, ξεκινώντας από το ίδιο τους το σπίτι – και το διωγμό τους από αυτό. Ο Χάνσελ, ως ο υποψιασμένος της παρέας, παραδίδεται παθητικά στο άγγιγμα της μοίρας του μα μέσα στο ταξίδι του αυτό, και με τη βοήθεια της Γκρέτελ, ωριμάζει και στον τελευταίο του μονόλογο μιλάει ως ενήλικας πια. Η παιδικότητά του όμως είναι που τον υποκινεί και τον καλεί να εμπιστευτεί τους γονείς του, ακόμα και όταν έχει όλες τις ενδείξεις πως έχουν ύπουλο σχέδιο για αυτόν και την αδερφή του. Άρα μιλάμε για τον ίδιο ήρωα, πιο ολοκληρωμένο και σύνθετο, όπως προέκυψε από την ανάγκη της θεατρικοποίησής του.

Ποια είναι η «εποχή των γουρουνιών»; Αναφέρεται στη σημερινή;

Αν και το έργο γράφτηκε πριν ένα χρόνο, τα τελευταία γεγονότα το καθιστούν επίκαιρο και προφητικό. Παρ’ όλα αυτά το μήνυμά του είναι διαχρονικό, μια και μιλάει για την ανάγκη του ανθρώπου να επιβιώσει, με όποιο τίμημα – εκμεταλλευόμενος ακόμη και το ίδιο του το αίμα. Η αδηφάγος φύση του ανθρώπου, η υπερκατανάλωση και η εξαθλίωση είναι έννοιες που σχολιάζονται στο έργο και που βρίσκουν εφαρμογή σε κάθε κοινωνία, σε κάθε εποχή. «Ο Πλανήτης των Γουρουνιών» είναι μια μάλλον ευγενική – και επιτρέψτε μου προσβλητική για το συμπαθές ζώο – περιγραφή της φύσης των όντων που τον κυριαρχούν.

Η συχνή εναλλαγή διαφορετικών ρόλων σε μια παράσταση πόσο μεγάλη πρόκληση είναι για έναν ηθοποιό;

Αρκετά μεγάλη όσο και γοητευτική. Όλα σαφώς έχουν να κάνουν με το έργο και με τον τρόπο που καλείσαι να παίξεις τους ρόλους. Στο συγκεκριμένο έργο δουλέψαμε ως αφηγητές που εξιστορούμε την περιπέτεια των δύο παιδιών, περιγράφοντας όταν υπάρχει ανάγκη και τον κάθε χαρακτήρα, περισσότερο με σχηματικό και σωματικό, παρά με ψυχολογικό τρόπο. Σαφώς ήρθαμε πιο κοντά στο Χάνσελ και την Γκρέτελ, μια και είναι και οι πιο ολοκληρωμένοι χαρακτήρες του έργου μα το ενδιαφέρον έγκειται στο ρυθμό εναλλαγών προσώπων και σκηνών.

Σήμερα πιο θα λέγατε είναι το «ζαχαρένιο» σπίτι που πρέπει να αποφύγει κανείς;

Νομίζω πως είναι όλη αυτή η εικόνα-φούσκα που έχουν πλάσει τόσο τα media όσο και ο νεοπλουτισμός μα και το μετακατοχικό σύνδρομο από γονιό σε παιδί. Ο άνθρωπος πρέπει να πλουτίσει, να πετύχει επαγγελματικά και άρα να ευτυχήσει εύκολα και γρήγορα – με όποιο τίμημα, πατώντας επί πτωμάτων αν χρειαστεί. Μένω έκπληκτος με το τι ασχολούνται καθημερινά τα μέσα, με το πόσος χρόνος αναλογεί σε ανθρώπους και καταστάσεις/εκπομπές που όχι μόνο δεν έχουν τίποτα να πουν μα και προσβάλουν κάθε ηθική, αισθητική, νοημοσύνη. Και πόσο εύκολα μετά όλο αυτό περνάει στην υποκουλτούρα του κάθε ημιμαθή και ευάλωτου που κάνει θρησκεία τη βλακεία, την υποταγή, τη λαμογιά και την εκπόρνευση (κάθε είδους).

Η παράσταση είναι στο πλαίσιο του πιο γνωστού σήμερα φεστιβάλ νέων θεατρικών ομάδων, αυτό του Bob Theatre Festival.Πως αισθάνεστε που είστε μέρος αυτού και ποιο το μήνυμα για εσάς του Φεστιβάλ;

Με πολλά από τα παιδιά που οργανώνουν το φεστιβάλ, τους «Abovo», υπήρξα συμφοιτητής. Ήμουν κοντά τους, σαν θεατής, από τα πρώτα τους βήματα και έζησα όλη τους την εξέλιξη. Στην Ελλάδα το να καταξιωθείς με «προίκα» την αυτοδυναμία και το ταλέντο σου, και μόνο, είναι μεγάλη μαγκιά! Με κάνει άρα περήφανο και χαρούμενο που προσκληθήκαμε στο Φεστιβάλ τους. Το μήνυμα του Φεστιβάλ, για μένα, μάλλον είναι το όποιος θέλει, μπορεί!

                        Χάρης Αττώνης

Έχετε τελειώσει σπουδές υποκριτικής στο Λονδίνο και μετά επιστρέψατε στην Αθήνα. Πόσο διαφορετική είναι η νοοτροπία ως προς το θέατρο στην Αγγλία από ότι στην Ελλάδα;

Στην Ελλάδα μόνο αν το δεις ως χόμπι μπορείς να επιβιώσεις, κάνοντας παράλληλα και άλλα πράγματα, αν δεν έχεις λύσει το οικονομικό σου. Αν περιμένεις να σε ανακαλύψουν, η κατάθλιψη περιμένει στη γωνία. Τα πράγματα μάλλον δυσκολεύουν επικίνδυνα, και πέραν του συστήματος που συντηρεί μια μερίδα ηθοποιών με προδιαγεγραμμένη καριέρα (και για αυτούς δεδομένη και αυτονόητη), οι υπόλοιποι αρκούνται σε ομάδες με συχνά ανύπαρκτες παραγωγές. Όλα αυτά επισφραγίζονται από την ανύπαρκτη θεατρική παιδεία σε τούτη τη χώρα που καυχιέται για τη γένεση του Δράματος. Στην Αγγλία, στα 18 μου, βρέθηκα αντιμέτωπος με παιδιά που ήδη είχαν παίξει σε ένα σωρό παραστάσεις, τραγουδούσαν, χόρευαν, και άκρως κατασταλαγμένα αποφάσισαν να σπουδάσουν θέατρο. Ο ανταγωνισμός είναι σκληρός μα ξέρεις με τι παλεύεις.

Τι σας ενοχλεί στην κατάσταση που επικρατεί στον χώρο του θεάτρου στην Ελλάδα σήμερα;

Η πίτα είναι άνισα μοιρασμένη και είτε πρέπει διαρκώς να την ζητιανεύεις, είτε όπως σοφά είπε και κάποιος γνωστός μου, να φτιάξεις τη δικιά σου. Είναι προσβλητικά πολλά πράγματα για τους ηθοποιούς: από τον τρόπο που διεξάγονται οι ακροάσεις (όταν διεξάγονται), και πώς σου συμπεριφέρονται συχνά σε αυτές, μέχρι το πώς μοιράζονται τα θεατρικά βραβεία κάθε χρόνο – όταν η επιτροπή δεν έχει δει ούτε τις μισές παραστάσεις. Το να είσαι καλός ηθοποιός σημαίνει πολύ περισσότερα πράγματα από το να χρησιμοποιείς άρτια τα εκφραστικά σου μέσα. Και όποιος αντέξει..

Πως πιστεύετε ότι θα επηρεάσει η οικονομική κρίση τον πολιτισμό και το θέατρο;

Τον έχει ήδη επηρεάσει, σε πολλά επίπεδα. Εύχομαι μόνο ο πολιτισμός να αρχίσει να επηρεάζεται και από ευχάριστα πράγματα που μπορεί να συμβαίνουν, και δεν τα παίρνει χαμπάρι! Αρκεί μόνο το θέατρο και όλες οι μορφές τέχνης να προσπαθούν να έρθουν κοντά στον κόσμο και να μη γίνονται μόνο για την προσωπική ικανοποίηση των δημιουργών-συμμετεχόντων.

Τι σας ενοχλεί;

Που μεγαλώνω .

Τι σας αρέσει;

Που ωριμάζω.

 

"Από τον Χρήστο Καράμπελα" .Η συνέντευξη έχει δημοσιευτεί στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ"

                         

                           Σημαντικά ευρήματα από το ναυάγιο Μέντωρ

 

Υποβρύχια αρχαιολογική έρευνα στο ιστορικό ναυάγιο «ΜΕΝΤΩΡ» στα νοτιοανατολικά Κύθηρα κοντά στον Αυλέμονα ,που διενεργήθηκε από κλιμάκιο της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων υπό τη διεύθυνση του καταδυόμενου αρχαιολόγου Δρ. Δημ. Κουρκουμέλη, έφερε στο φως σημαντικά ευρήματα. Το πλοίο, που ως γνωστό μετέφερε τα γλυπτά του Παρθενώνα στην Αγγλία, μέσω Μάλτας βυθίσθηκε στην είσοδο του λιμένα του Αυλέμονα στα νοτιοδυτικά Κύθηρα, το Σεπτέμβριο του 1802. Παλαιότερα είχαν γίνει έρευνες στο συγκεκριμένο πλοίο τόσο από τον Πλοίαρχο Κουστώ (1975), το Ινστιτούτο Εναλίων Αρχαιολογικών Ερευνών (1980) αλλά και την Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων (2009) και σε καμία από αυτές αλλά ούτε και στη φετινή εντοπίσθηκαν θραύσματα μαρμάρων ή γλυπτών. Η φετινή έρευνα επικεντρώθηκε στη περιοχή της πρύμνης του.

 

 

 

 

               Μυκηναϊκό Νεκροταφείο εντοπίστηκε στο Λεωνίδιο

 

Μυκηναϊκό Νεκροταφείο άγνωστο στην έρευνα εντοπίστηκε δέκα χιλιόμετρα βορειoδυτικά του Λεωνιδίου, πλησίον του χωριού Βασκίνα, στη θέση «Σοχά», μετά από έντονες βροχοπτώσεις, από τη ΛΘ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.  Ακολούθησε σωστική ανασκαφή, με την υποστήριξη του Δήμου Νότιας Κυνουρίας, η οποία έφερε στο φως πέντε κιβωτιόσχημους τάφους. Οι εν λόγω τάφοι είχαν δεχτεί περισσότερους του ενός νεκρούς. Μεταξύ των κτερισμάτων ξεχωρίζουν πήλινα συμποτικά αγγεία, λίθινα σφοντύλια και χάλκινη περόνη. Τα ευρήματα τοποθετούνται χρονολογικά στον 14ο αι. π.Χ. .

 

 

 

 

 

    

     

      

               Bar  ΚΟΜΗΣ

     

 

             Cafe Voulis 

 

 

Μουσείο Ακρόπολης

 

 

  Τελευταία  Νέα

 

Αρχιτεκτονικός Διαγωνισμός

         για το Μουσείο

       Εναλίων  Αρχ/των

 

      Ψηφιακές Συλλογές

 

 

 

 

        

 

Copyright © epolitismos.gr 2005